Het verhaal van de ándere slachtoffers van de moord op Abraham Lincoln

Het verhaal van de ándere slachtoffers van de moord op Abraham Lincoln

Op 7 augustus 1891 arriveerde de Pruisische hofarts in het Duitse stadje Hildesheim. Hij was daar om in de psychiatrische kliniek, gevestigd in een oud Benedictijns klooster, een patiënt te bezoeken die daar al acht jaar zat. Die patiënt was Henry R. Rathbone, een rijke Amerikaan en voormalig legerofficier die zich ooit begaf in de rijkste kringen van de elite in Washington. Nu had Rathbone – 53 jaar oud, grijs en vermagerd – een enorme kamer voor zichzelf alleen in het 800 jaar oude gebouw, waarin hij door een Duitse rechter was opgesloten.

Uiteindelijk zijn het allemaal slachtoffers
Uiteindelijk zijn het allemaal slachtoffers | Bron: Newseum.org

Hoe kwam hij daar terecht?

Daarvoor gaan we even een aantal jaar terug, naar 14 april 1865 om precies te zijn. President Abraham Lincoln had kaartjes voor een theatervoorstelling. Zijn vrouw en hij hadden een double date gepland met generaal Grant en diens vrouw en daar hadden ze zin in. Toen nog wel. Helaas bleken de Grants op het allerlaatste moment verhinderd, en dus moesten de Lincolns op zoek naar geschikte vervangers. Ik bedoel, ze hadden kaartjes en die konden op het laatste moment niet meer geannuleerd worden en je wil ook weer niet met zomaar iedereen in de VIP-loge gespot worden. Enfin. Na zorgvuldige afweging werd gekozen voor Clara Harris, telg uit een prominente New Yorkse familie, en haar verloofde majoor Henry Reed Rathborne.

Goed, wat er verder die avond gebeurde is bekend, maar kort samengevat: voorstelling begon, Abe Lincoln keek toe vanaf het balkon en opeens was daar John Wilkes Booth die met een pistool opdook en Abe neerschoot. Tot zover het standaard verhaal, alle aandacht naar Lincoln, maar er gebeurde nog meer op dat balkon. Zodra John Wilkes Booth opdook, stoof Rathbone – een militair dus – uit zijn stoel en wierp zich op Booth, die helaas wel de trekker al had overgehaald. Er ontstond een worsteling tussen de twee waarbij Booth een mes tevoorschijn wist te halen en de majoors linkerarm van elleboog tot schouder openritste. Zwaar gewond dook hij opnieuw op Booth, maar die wist zich nu vrij makkelijk los te wurmen, sprong van het balkon en verdween. Twee bloedende mannen bleven achter, een van hen overleed de volgende dag aan zijn verwondingen (hint: het was de president).

Niet in beeld: onze hoofdpersoon. Maar we weten dat hij er was. En hij had ook pijn.
Niet in beeld: onze hoofdpersoon. Maar we weten dat hij er was. En hij had ook pijn. | Bron: boothiebarn.com

En majoor Rathbone?

Die had een tijdje last van zijn arm, maar kwam er weer bovenop. Wat die verwonding betreft dan. Twee jaar na de aanslag trouwde hij met zijn Clara en samen kregen ze in de daaropvolgende jaren drie kinderen. Maar Rathbone was er nooit in geslaagd over het trauma heen te komen en de constante verwijten aan zichzelf zorgden op den duur voor mentale en fysieke klachten, angstaanvallen en waanideeën. Met het verstrijken van de tijd, verergerden zijn klachten.

Het werd zo erg dat zijn vrouw bij hem weg wilde, maar omdat scheiden in die tijd een enorme schande betekende, helemaal in hun kringen, bleef ze bij hem. Het gezin trok naar Europa, deels voor Rathbones werk en deels zodat hij Europese artsen kon raadplegen die hem mogelijk konden helpen bij zijn aftakeling. Maar daar, in 1883 in Duitsland, ging het goed mis. Aan het begin van een donkere winteravond, op 23 december, stapte Rathbone de slaapkamer van zijn vrouw binnen en daar ging het helemaal mis.

O nee!

Ja, maar wat het nog enger maakte, voor Clara Harris in elk geval, is dat ze het waarschijnlijk al lang zag aankomen. We gaan weer even terug naar 1865. Die avond had er een hoop bloed gevloeid en veel daarvan was op Harris terechtgekomen. Het bloed op haar lichaam kon ze simpelweg afspoelen, maar ze had voor de gelegenheid haar allermooiste jurk aangetrokken (want hé, een avondje op stap met de president) en die was doordrenkt met bloed. De jurk was verpest, maar ze kreeg het niet over haar hart het ding weg te gooien, dus borg ze ‘m helemaal achterin de allerdiepste kast op.
[RELATED id=’253909′]
Exact een jaar na de aanslag werd Harris ‘s nachts wakker door gelach dat achter uit de kast kwam. Ze besloot niet te gaan kijken, want dat doen ze alleen in films. Maar de volgende dag hing haar jurk met de enorme bloedvlekken midden in de kamer. Harris smeet de jurk terug de kast in en liet die daarna dichtmetselen. Maar elk jaar opnieuw, op de dag waarop Lincoln werd doodgeschoten, werd ze ’s nachts gewekt door angstaanjagend gelach en steeds opnieuw was daar weer die jurk. Uiteindelijk kwam uit dat het al die tijd gewoon een compleet doorgedraaide Rathbone was geweest, waardoor ze ook eigenlijk van hem af wilde.

Ze leefden al een tijdje langs elkaar heen
Ze leefden al een tijdje langs elkaar heen | Bron: boothiebarn.com

En toen kwam die avond waarop het mis ging?

Ja. Rathbone werkte al een tijdje op het Amerikaanse consulaat en het leek zelfs beter met hem te gaan, totdat hij opeens compleet doordraaide. Hij kwam thuis van zijn werk en iedereen had wel door dat het helemaal fout zat. Clara en de kinderen sloten zich op in haar slaapkamer, maar Rathbone had ze snel genoeg gevonden. Hij kwam de kamer binnen en was eigenlijk van plan zijn kinderen af te slachten en de gangen te besmeuren met hun bloed. Zijn vrouw wist hem in eerste instantie te kalmeren, maar meteen kwam daar het volgende waanidee. Rathbone was in zijn hoofd weer terug in 1865, zijn vrouw was Lincoln en hij was zichzelf en Booth tegelijk. Hij pakte een pistool en schoot zijn vrouw neer en ging vervolgens zichzelf met een mes te lijf.
[RELATED id=’256376′]
Toen de politie was gearriveerd troffen ze Rathbone aan bij het lichaam van zijn vrouw, doordrenkt in bloed, schreeuwend dat er van achter de schilderijen aan de muur tegen hem werd gesproken. Rathbone werd meegenomen en veroordeeld tot het gesticht. Daar bleef hij de rest van zijn leven, klagend dat er geheime machines in zijn kamer waren geïnstalleerd die een gas de ruimte inpompten waar hij hoofdpijn van kreeg. In 1911 overleed hij. Het laatste slachtoffer van de aanslag op Abraham Lincoln was gevallen. (PV)

Meer vreemde geschiedenisverhalen lezen?

Neem dan ook een kijkje in deze basket VOL bizarre verhalen!