Dit was de kortste oorlog uit de geschiedenis

Dit was de kortste oorlog uit de geschiedenis

De kortste oorlog was zo kort, dat er nog altijd discussie wordt gevoerd over hoe lang-ie nou eigenlijk was: 38, 40 of 45 minuten. Jep, we zeiden ‘minuten’. Maar zelfs als je uitgaat van de langst mogelijke duur, was het nog altijd een hele, hele, hele korte oorlog. En het begon allemaal toen de sultan van Zanzibar – dat is een eiland aan de oostkust van Afrika dat hoort bij Tanzania – stierf en zijn neef een machtsgreep deed en de Engelsen daarop zeiden: ‘Nope.’

'We zeiden: ‘Nope' '
‘We zeiden: ‘Nope”| Bron: Wikipedia

Even een kleine voorgeschiedenis?

Ja, doen we. We beginnen het verhaal dan in 1890 toen het verdrag van Heligoland-Zanzibar werd getekend tussen Engeland en Duitsland. Daarmee werd door de kiftende kolonisten overeengekomen dat Zanzibar onder Britse invloed kwam te staan en Duitsland het voor het zeggen kreeg op het vasteland van Tanzania. Daar hadden de Zanzibarezen… Zanzibaranen… de inwoners van Zanzibar helemaal niets over te zeggen. En die van Tanzania trouwens ook niet. Groot-Brittannië verklaarde Zanzibar tot Brits protectoraat en installeerde er drie jaar later een marionettensultan om de boel een beetje bij elkaar te houden. Die sultan was Hamad bin Thuwaini.
[RELATED id=’246179′]

En die ging dood

Jazeker. Na drie jaar regeren over een relatief rustig protectoraatje werd hij op 25 augustus 1896 plotseling dood aangetroffen. De kans is groot dat het niet helemaal natuurlijk was gegaan, maar dat zijn neef, Khalid Bin Bargash, hem een handje heeft geholpen. Dat idee wordt nog eens versterkt doordat neef Khalid een paar uur na Hamids dood al met zijn koffers in het paleis was getrokken. Ook had hij zichzelf tot nieuwe sultan uitgeroepen, zonder de Britten hiervan op de hoogte te stellen. En die waren not amused.

De nieuwe sultan Khalid poseert met iets dat lijkt op een kruising tussen een zwaard en een boomerang
De nieuwe sultan Khalid poseert met iets dat lijkt op een kruising tussen een zwaard en een boomerang. | Bron: Wikinut

Wat deden de Britten eraan?

Als eerste stuurden ze Basil Cave, de hoogste diplomaat in het gebied, naar het paleis. Daar hief hij hevig verontwaardigd zijn vinger naar de nieuwe sultan. Die nieuwe sultan was daar allerminst van onder de indruk en hief op zijn beurt een hele andere vinger terug. Cave probeerde het nog eens met een ferm ‘of anders’, maar ook daar had Khalid geen enkele boodschap aan. Hij negeerde de waarschuwing en verzamelde bewapende troepen rond het paleis. Nog voor het eind van de dag had hij drieduizend stevig bewapende mannen rondom het paleis en had hij zelfs een bescheiden marinejacht in de haven liggen.

Was dat genoeg?

Neuh. De Britten hadden op dat moment al twee volledig uitgeruste oorlogsschepen iets verderop in diezelfde haven liggen. De manschappen kregen opdracht aan land te gaan om het Britse consulaat te beschermen en ervoor te zorgen dat de lokale bevolking niet zou gaan rellen. Ook riepen ze de hulp in van een derde oorlogsschip, dat niet ver van Zanzibar voer. Dat schip legde diezelfde avond aan in de haven.

Bron: Wikipedia

En toen brak de oorlog uit

Niet direct. Basil Cave wist dat hij niets mocht doen zonder direct bevel van de Britse overheid. Hij had wel al een telegram gestuurd met het verzoek of hij het vuur mocht openen wanneer Khalid zich niet zou overgeven, maar daar had hij nog geen antwoord op. Ondertussen bleef hij waarschuwingen geven die onverminderd genegeerd werden.

Het paleis vóór sultan Khalid
Het paleis vóór sultan Khalid. | Bron: Historic-uk.com

[RELATED id=’243699′]
De volgende ochtend voeren nog twee oorlogsschepen de haven in, met op één daarvan de bevelhebber over de Britse vloot. Tegelijkertijd ontving Cave een telegram met toestemming om te doen waar hij zelf zin in had, oorlogsgewijs. Cave gaf Khalid één laatste kans om de volgende ochtend voor 9 uur het paleis te verlaten. Precies een uur voor dat ultimatum verstreek, kwam er dan eindelijk een reactie van Khalid. ‘We gaan nergens heen,’ liet hij weten. ‘Je schiet toch niet.’ En dat was het laatste wat van hem werd vernomen.

Oh-oh

Om exact 9 uur werd opdracht gegeven vanaf de schepen het paleis te bombarderen. Twee minuten later was de volledige artillerie vernietigd en begon het houtwerk van het paleis, met daarin drieduizend dappere verdedigers, naar beneden te komen. Toen was Khalid trouwens al weg. Zodra de eerste kanonnen klonken, vluchtte hij de achterdeur uit. Zijn troepen hielden het nog heel even vol, maar na 38, 40 of 45 minuten was het dan echt voorbij. Van het paleis was weinig over en vijfhonderd soldaten waren gedood of ernstig gewond. Er was ook één Brit gewond geraakt, maar niet zo zwaar.

Het paleis na sultan Khalid
Het paleis na sultan Khalid. | Bron: Wikipedia

En Khalid?

Die was rechtstreeks het Duitse consulaat ingevlucht, waar hij met open armen werd ontvangen. Ondanks uitleververzoeken werd hij het land uitgesmokkeld door de Duitse marine en naar Tanzania gebracht. Daar kon hij rustig z’n gang gaan tot de Britten in 1916 Oost-Afrika binnenvielen en Khalid tegenkwamen. Hij werd gevangen gezet op het eiland Sint Helena, net als Napoleon een kleine eeuw eerder, maar mocht enkele jaren later toch terugkeren naar Tanzania. Daar stierf hij in 1927. (PV)
Dit is een Zanzibarfranjeaap. Die heeft verder niks met het verhaal te maken, maar kijk nou!

Een Zanzibarfranjeaap, die verder niks met het verhaal te maken heeft. Maar kijk nou! | Bron: Wikipedia