De legendarische legende over het spook van het Amsterdamse Begijnhof

Midden in Amsterdam, vlak bij de drukke Kalverstraat, bevindt zich een oase van rust waar de meeste voorbijgangers zich niet van bewust zijn. Terwijl het winkelend publiek er voorbij loopt, weten toeristen met behulp van hun reisgids het Begijnhof meestal wel te vinden. Om hier te komen, moet je bij het Spui een trapje af. Het hofje ligt namelijk op middeleeuws straatniveau, wat bijna een meter lager is dan het huidige straatniveau.

Het Begijnhof

Het Begijnhof | Bron: Wikipedia

Het Begijnhof is in de middeleeuwen gesticht, de eerste vermelding van het hof dateert uit 1389. In het Begijnhof woonden zoals de naam al doet vermoeden begijnen; ofwel: Katholieke vrouwen die als een soort nonnen samenleefden. Het verschil met nonnen is echter dat de begijnen niet de bruiden van Christus waren, maar dat ze (als ze dat wilden) het hofje mochten verlaten om te trouwen. Overigens wil dat niet zeggen dat de dames het Katholieke geloof niet super serieus namen.

Het houten huis, het oudste huis van het Begijnhof

Het houten huis, het oudste huis van het Begijnhof | Bron: Wikipedia

Tijdens de reformatie in de 16de eeuw veranderde Nederland van Katholiek naar Protestant. Veel Katholieke instellingen werden hierdoor verboden. Uiteraard vonden de Katholieke begijnen dat niet zo leuk.

Werden de begijnen dan ook verboden?

Het ging het bestuur van Amsterdam te ver om een aantal oude, alleenstaande vrouwen om geloofsredenen uit hun huis te zetten, maar hun kerk moesten ze wel inleveren. Vanaf 1607 vierden de Engelse presbyterianen hier de mis. Daar hadden de begijnen overigens nog geluk mee, het Begijnhof was de enige Katholieke instelling in Amsterdam die tijdens de reformatie bleef bestaan.

De kerk op het Begijnhof

De kerk op het Begijnhof | Bron: Wikipedia

Niet alle begijnen vonden dat ze van geluk konden spreken omdat ze hun huizen moesten houden. Hun kerk, die ze in 1671 vervingen door een schuilkerk, werd erg gemist. Het beroemdste Amsterdamse begijntje, Cornelia Arens, vond het maar niets dat hun kerk nu van de Engelse presbyterianen was. Ze zette in haar testament dat ze niet in de kerk, die nu immers niet meer Katholiek was, begraven wilde worden. Dan wilde ze nog liever in de goot naast de kerk begraven worden. Toen zij in 1654 overleed, werd volgens de legende haar testament echter compleet genegeerd en werd Cornelia alsnog in de kerk begraven.

Dat ging echter zomaar niet

De volgende dag zagen de andere begijnen haar kist in de goot naast de kerk liggen. Het leek het een soort vreemde grap, dus ze besloten de kist maar gewoon opnieuw in de kerk te plaatsen. Toen de kist weer netjes in de kerk bijgezet was, was het de volgende de dag opnieuw raak. De kist lag weer in de goot. Toen het de dag erna alweer gebeurde, hadden de begijnen door dat ze met een spook te maken hadden.

Standbeeld van een begijn op het Begijnhof gemaakt door  Margaretha Taal

Standbeeld van een begijn op het Begijnhof gemaakt door Margaretha Taal | Bron: Wikipedia

De begijnen besloten uiteindelijk maar om het testament van Cornelia niet langer te negeren en de kist in de goot te begraven. De kist dook hierna niet meer op. Of het spook van Cornelia hierdoor rust gevonden heeft, is de vraag. De kerk is immers nog steeds niet Katholiek.

Bloemen bij het graf met de gedenksteen van Cornelia Arens

Bloemen bij het graf met de gedenksteen van Cornelia Arens | Bron: Amsterdammuseum.nl

Tegenwoordig wonen er geen begijnen meer in het Begijnhof. De laatste is in 1971 overleden. Het hofje is echter nog steeds bedoeld voor ongetrouwde Katholieke vrouwen. En misschien… houdt Cornelia Arens hier wel een oogje in het zeil. (KC)

spookbegijn

Wist je dat er nog meer spooky legendes bestaan over Amsterdamse gebouwen?

Lees bijvoorbeeld ook de lugubere legende over het Amsterdamse grachtenpand ‘Het huis met de hoofden’.

De-gevel-van-het-huis-met-de-hoofden-Bron-lichtoplegenden.nl_

Reageer op artikel:
De legendarische legende over het spook van het Amsterdamse Begijnhof
Sluiten