Dit is de Gurkha die in zijn eentje zijn hele legereenheid redde

Dit is de Gurkha die in zijn eentje zijn hele legereenheid redde

De Tweede Wereldoorlog kent vele helden. Eerder hebben we het gehad over Simo Häyhä die vijfhonderd vijanden naar het hiernamaals sniperde. Ook hebben we je al verteld over Jack Churchill die het slagveld bestormde met een zwaard en pijl en boog.

Maar dit verhaal neemt je mee naar de andere kant van de wereld. Naar Birma, het huidige Myanmar. Dit is het verhaal van de soldaat die in zijn eentje los ging op de tegenstander, slechts gewapend met een mes, wat granaten en een steen. Dit is het verhaal van Bhanbhagta Gurung.

Okay, we geven toe; hij ziet er hier niet heel stoer uit
Okay, we geven toe; hij ziet er hier niet heel stoer uit | Bron: All that is interesting

Wie was Bhanbhagta Gurung?

Er is niet heel veel bekend over zijn jonge jaren. Vrijwel niets, eigenlijk. We weten alleen dat hij in september 1921 geboren werd in het Nepalese dorp Phaplu in het district Gurkha. En dat is het dan ook eigenlijk wel. Maar in 1940, een paar maanden na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, gaat hij in militaire dienst. Het Britse leger om precies te zijn. En zoals gezegd was Bhanbhagta een Gurkha en dan weet je het wel.

[RELATED id=’244798′]

Ehm… nee?

Oké, even in het kort dan: De Gurkha zijn eigenlijk een volk uit Nepal, maar hun naam wordt vooral geassocieerd met de brigades uit het Britse leger. In de Gurkha-oorlog (1814-1816) vochten de Gurkha’s nog tegen het Britse leger. Het bleken zulke moeilijke mannen, dat de Britten besloten dat het beter was om ze aan hun zijde te hebben. Zo werden de Ghurka’s gerecruteerd als huurlingen en tot op de dag van vandaag heeft het Britse leger enkele Ghurka-eenheden die ze inzetten als er ergens echt serieus ass gekickt moet worden.

Terug naar Bhanbhagta

De eerste drie jaar ziet hij maar weinig actie. Dat verandert in 1943, wanneer hij voor het eerst met zijn divisie achter de vijandelijke linies terechtkomt. Vanaf dat moment vecht hij actief mee. Hij is in gepromoveerd van soldaat naar korporaal, maar daar heeft hij maar een jaartje pret van. In 1944 geeft een van zijn officieren hem het bevel het verkeerde gebied te patrouilleren, waarna diezelfde officier weigert zijn fout toe te geven. Bhanbhagta raakt zijn rang kwijt en is voortaan weer gewoon soldaat. Een jaar later krijgt hij een nieuwe kans om te shinen.

Wat gebeurde er toen?

Aan het begin van 1945 vecht het Britse leger zich een weg naar de grote stad Mandalay in het midden van Birma. De Ghurka-divisie van Bhanbhagta, krijgt opdracht de Japanners aan te vallen en de aandacht af te leiden van de grote aanval volgt. De Ghurka’s rukken op, maar lopen vast bij de Irrawaddy rivier. Hier hebben de Japanners een aantal hooggelegen plekken bezet. Lager gelegen hebben de Gurkha’s twee sectoren overgenomen: Snowden en East Snowden. Maar ’s nachts vallen de Japanners Snowden in grote aantallen aan en doden veel Gurkha’s. De volgende dag moet de eenheid van Bhanbhagta deze sector terugveroveren.

De Japanners waren, ondanks de bloemetjes op hun held, geen lieverdjes

De Japanners waren, ondanks de bloemetjes op hun held, geen lieverdjes | Bron: All World Wars

Lukt dat?

Zodra ze het gebied betreden, worden ze zwaar onder vuur genomen met machinegeweren, granaten en mortieren. Ook hebben ze geen schijn van kans tegen een Japanse sluipschutter. Bhanbhagta heeft door waar de sluipschutter zit, maar ligt in een positie waarin hij zijn geweer niet kan richten. Dan staat hij maar gewoon op en terwijl de kogels en granaten om zijn oren vlogen, schakelt hij de schutter uit. Hij schreeuwt dat zijn eenheid hem moet volgen, maar ze liggen te zwaar onder vuur om uit hun dekking vandaan te komen.

Bhanbhagta besluit niet wachten. Hij sprint in zijn eentje naar de dichtstbijzijnde schuttersput en steekt met zijn bajonet de Japanners overhoop. Vlakbij zijn nog twee schuttersputten van waaruit Bhanbhagta’s eenheid onder vuur wordt genomen. Hij rent naar de eerste, laat een paar granaten vallen en wanneer die exploderen is hij al bij de volgende put waar hij opnieuw met zijn bajonet de vijand aan gort steekt.

En zijn humeur leed er niet onder
En zijn humeur leed er niet onder | Bron: Wikipedia

Wat een badass

Yep. En vergeet ook niet dat terwijl hij dit doet, hij zelf ook constant wordt beschoten met een machinegeweer bovenaan de heuvel. Bhanbhagta realiseert zich dat zijn eenheid niet verder kan zolang het machinegeweer blijft vuren. Opnieuw rent hij in zijn eentje vooruit en bereikt de bunker op de heuvel. Daar komt hij erachter dat hij geen handgranaten meer heeft. Wel heeft hij nog twee rookbommen en dus smijt hij die naar binnen. Twee Japanners rennen verblind naar buiten, waar Bhanbhagta ze met een groot mes uit hun lijden verlost. Er is nog één Japanner over, die dapper in de rook blijft zitten en blijft schieten. Bhanbhagta kruipt de bunker in, maar omdat het er te nauw is om zijn mes te pakken, grijpt hij een steen en slaat daarmee ook de laatste Japanner dood.

Wow! En hoe loopt het af?

Bhanbhagta blijft met nog twee schutters in de bunker en onder zijn aanvoering weten ze de complete Japanse aanvalsgolf die volgt te stoppen. Geïnspireerd door Bhanbhagta’s moed, nemen de Gurkha’s in vrij korte tijd ook de andere sectoren in.

Na de oorlog probeert men Bhanbhagta te behouden voor het leger, maar die vindt het mooi geweest. Hij keert hoog onderscheiden terug naar zijn dorp om voor zijn vrouw en zieke moeder te zorgen en slijt de rest van zijn dagen als schaapsherder. Hij sterft in 2008 op 86-jarige leeftijd.

Bling Bling
Bling Bling | Bron: www.lefigaro.fr