Deze dame ging naar het asiel met één doel: een hond adopteren die niemand wilde hebben

Toen Melani Andrews naar het asiel ging, had ze maar één doel: het oudste hondje vinden dat het allerzwakst was. Ze wilde per se het hondje helpen dat niemand wilde hebben.

Een zware tijd

De laatste tijd had Melani het nogal te verduren gehad, de 72-jarige uit Californië was haar man verloren. Toen ze ook nog haar geliefde Amerikaanse staffordshireterriër, Lola, vaarwel moest zeggen had de Amerikaanse het nog zwaarder: die lieverd had haar altijd gesteund!

“Ik voelde me een beetje down en een beetje depressief,” vertelt Andrews in gesprek met The Dodo. Maar haar kleinkinderen wisten wel raad: “Toen zij kwamen logeren zeiden ze me dat ik iemand nodig had die mij gezelschap kon houden.”

En weet je wat? De kleinkinderen van Melani hadden gelijk! Daarom besloot ze enkele weken geleden samen met hen naar het asiel te gaan. Front Street Animal Shelter in de Californische plaats Sacramento kon op visite rekenen!

De hond waar iedereen aan voorbij liep

“Ik wilde iemand – een hond – graag helpen zoals Lola mij eerder had kunnen helpen. Dus ik zei tegen het personeel van het asiel dat ik de oudste hond wilde hebben, die ene waar iedereen aan voorbijloopt. Ik wilde die hond hebben. Het maakt me niets uit of de hond ziek is, en het maakt me ook niet uit of het asiel me kan helpen met het betalen van de rekeningen.” Niet dat Melani bulkt van het geld, maar: “Ik was er vrij zeker van dat ik de rekeningen van een kleine hond wel kon betalen.”

En dus nam het personeel van het asiel Mevrouw Andrews mee naar een kennel waarin drie kleine hondjes leefden. Een van die honden was de 12-jarige Jake die was binnengekomen als een zwerfhondje.

“De twee vrienden van Jake negeerden mij, maar hij begon te janken,” vertelt Melani. “Dus ik zei ‘het ziet er naar uit dat hij weg wil, dus ik neem hem mee’.”

Waslijst aan medische problemen

En zo werden de twee een match. Maar, Jake had wel een enorme waslijst aan medische problemen. Hij heeft een terminale vorm van huidkanker, hij is doof én deels blind.

“En dat vertelden ze mij ook. Hij zou maar weinig tijd hebben. Dus ik besloot er het beste van te maken: we gaan deze tijd helemaal top maken.” Het zal vast geen verrassing zijn dat ook Front Street Animal Shelter ontzettend blij was met dit nieuws.

“Het was geweldig. Zij is één van de weinigen die deze hond een eerlijke kans wilde geven en je kon zien aan de foto dat de hond er ook zin in had: hij wilde het asiel uit!” aldus Bobby Mann, de pr-man van het asiel. “Van alle honden was Jake al het langst bij ons. We hoopten al dat iemand zoals Melani langs zou komen.”

Daar gaan ze!

Voordat Melani en Jake samen de opvang verlieten werd er nog een foto van het nieuwe duo gemaakt. Op de foto lijkt het alsof de twee lachen, maar dat is niet helemaal wat er gebeurde: “Eigenlijk was hij hard aan het blaffen, om zo gedag te zeggen tegen de verzorgers bij het asiel.” Ahaaa!

De eerste paar minuten in Melani’s auto vond Jake het hartstikke spannend, maar na een aantal minuten was hij helemaal relaxed, gelukkig!

“Hij legde zijn koppie in mijn rechterhand, terwijl ik met mijn linkerhand de auto bestuurde. Het was alsof hij zei ‘oké, laten we zien hoe we dit samen gaan doen’. Het was heel schattig.”

Eindelijk thuis

Ook de thuiskomst verliep soepel: “Aan de manier waarop hij zijn nieuwe huis binnenliep kon ik zien dat Jake eerder in een huis had gewoond. Zodra hij op zijn gemak was klom hij op een stoel, woelde hij tot hij het juiste plekje had gevonden en viel hij in slaap.” Awww.

♥ ♥ ♥ ♥

“Misschien blijft Jake maar een jaar, misschien twee – als ik mazzel heb. Maar als hij gaat, weet ik dat hij een fijne, laatste tijd heeft gehad.” Melani koestert ieder moment met haar Jake: “Elke dag met Jake lach ik meer en meer. Ik ben niet zo alleen meer.”

Meer van dit soort artikelen zien? Vergeet ons dan niet te liken!

Wat een heerlijk verhaal, he? Zo lief. Nog zo’n bijzonder verhaal is dat van Joey, Zoey en Grace. Sowieso gek op honden? Hup in de mand! 😉

Meer Froots