Aardewerk wordt tot leven gewekt door deze Israëlische kunstenares

Sissy Westerhuis 10 jul 2017 Froot

Denk je aan aardewerk, steengoed en porselein, dan denk je waarschijnlijk niet aan inspirerende kunst. Toch zijn die zaken voor Ronit Baranga onafscheidelijk. De Israëlische kunstenares brengt met haar werk namelijk aardewerk tot leven. Oké, bijna dan 😉

Met vingers en monden aan je kopjes en bordjes wordt het ontbijten toch wel een beetje creepy. Froot besloot om eens een kopje thee met haar te drinken – maar we namen wel even ons eigen servies mee.

Ronit, wanneer ben je begonnen met het maken van kunst? ‘Oef, al zolang ik me kan herinneren. Ik heb eigenlijk altijd geschilderd. Toen ik de universiteit had afgerond begon ik aan een kunstopleiding en daar maakte ik voor het eerst kennis met kleisoorten. Sindsdien maak ik sculpturen.’

En wat is het dan met keramiek dat je zo fascineert? ‘Ik vind het leuk dat er eindeloos veel mogelijkheden en technieken zijn om met klei te werken. Ik kan met m’n handen werken, of met een mal. Ik kan het op een draaischijf zetten en ik kan het pletrollen. Alles kan! Klei is een wonderbaarlijk product dat mij – als kunstenares – de vrijheid geeft om te maken wat er in me opkomt, zonder dat ik beperkt word. Klei is – naar mijn idee – niet gebruikelijk bij veel kunstenaars omdat je veel verstand moet hebben van het materiaal om er iets moois van te maken. Het vraagt jaren van oefenen en ontdekken voor je er echt iets moois mee kunt maken.’

Aha. Maar, waarom dan die menselijke aspecten?! ‘Ik vind het fascinerend dat ik iets fysieks kan maken, met mijn eigen handen. Daarom zijn handen ook zo’n groot onderdeel van mijn werk. Mijn werk is eigenlijk de grens tussen wat echt is, en wat niet. Daarom kan ik complexe, emotionele gevoelens verwerken in bijzondere objecten.

‘Het gebruik van vingers en monden in mijn werk heeft een grote betekenis. De vingers en de mond zijn de meest sensuele onderdelen van het menselijk lichaam en zijn daarom extra krachtig. De naadloze overgang tussen de vingers en lippen en het aardewerk laat een geheel zien dat voelt en ervaart.’

Oké, oké, dat is wel bijzonder. En stel je maakt dan zo’n servies, met veel (persoonlijke) betekenis… Gebruik je het dan nog? ‘Het belangrijkste idee van mijn aardewerk is dat de monden vingers een eigen functie krijgen en zich weten te gedragen in een situatie. Daarom zijn ze niet om te gebruiken.’

We zouden het al niet durven! Waren vorige werken ook in deze stijl? ‘Hmmmmm. Er kwamen wel vingers en menselijke aspecten in naar voren. Je kunt mijn vorige project ‘Mimosa Pudica’ bekijken op mijn website.’

Je maakt kunst in je eigen stijl. Heb je daar ook een doel mee? Shockeren, misschien? 😉 ‘Haha, shockeren niet per se. Ik wil voornamelijk mensen laten voelen. Mijn publiek is enthousiast of verafschuwt het werk, maar het is nooit ‘mwah’. Ik hoop dat zo’n reactie aanzet tot nadenken over het werk.’

Stel dat we je werk willen kopen, kan dat dan? ‘Jazeker. Mijn werk maakt al deel uit van vele privé-collecties.’

Heb je trouwens advies voor (nieuwe) kunstenaars? ‘Het meest belangrijke aspect van een kunstwerk is de passie, de constante urge om te maken, creëren en delen op eindeloos veel manieren. Ook doorzettingsvermogen is belangrijk – laat frustratie of kritiek je niet gek maken.’

Het menselijk lichaam en de kunst zijn onafscheidelijk. Niet alleen is het leerzaam, ook is het een manier om je te onderscheiden of om controversieel mee te zijn.

Ronit Baranga

Reageer op artikel:
Aardewerk wordt tot leven gewekt door deze Israëlische kunstenares
Sluiten